โรงงานน้ำตาลปากีสถานเผชิญวิกฤตขาดทุน ผลักดันส่งออกน้ำตาลส่วนเกิน 800,000 ตัน
อุตสาหกรรมน้ำตาลของปากีสถานรายงานผลขาดทุนสูงถึง 98,000 ล้านรูปี (ประมาณ 1.03 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ท่ามกลางภาวะน้ำตาลล้นตลาด 1.3 ล้านตัน และราคาน้ำตาลภายในประเทศที่ลดลงสูงสุด 25% ในช่วงปีที่ผ่านมา ส่งผลให้สมาคมโรงงานน้ำตาลปากีสถาน เขตเหนือ เรียกร้องให้รัฐบาลอนุมัติการส่งออกน้ำตาลเพิ่มเติมอีก 800,000 ตัน
สมาคมฯ อ้างอิงข้อมูลรายสัปดาห์จากสำนักงานสถิติปากีสถาน (Pakistan Bureau of Statistics: PBS) โดยระบุว่า ราคาน้ำตาลที่ลดลงทำให้โรงงานน้ำตาลประสบปัญหาในการชดเชยต้นทุนการผลิตและปฏิบัติตามภาระผูกพันทางการเงินมากขึ้น
โฆษกของ PSMA North Zone กล่าวในแถลงการณ์ว่า อุตสาหกรรมได้เรียกร้องให้รัฐบาลอนุมัติการส่งออกน้ำตาลส่วนเกินอย่างทันท่วงทีมาโดยตลอด หลังสิ้นสุดฤดูหีบอ้อยปี 2568-2569
อย่างไรก็ตาม ความล่าช้าในการตัดสินใจเชิงนโยบายทำให้มีน้ำตาลคงคลังจำนวนมากที่ยังไม่สามารถจำหน่ายได้ ส่งผลให้ค่าใช้จ่ายในการจัดเก็บ ต้นทุนทางการเงิน และดอกเบี้ยเงินกู้จากธนาคารที่ใช้รองรับการถือครองสต็อกเพิ่มสูงขึ้น
สมาคมฯ ระบุว่า ปัจจุบันโรงงานน้ำตาลอย่างน้อย 12 แห่งทั่วปากีสถานต้องปิดกิจการไปแล้ว เนื่องจากประสบภาวะขาดทุนสะสม ขณะที่โรงงานอีกหลายแห่งกำลังเผชิญความเสี่ยงที่จะต้องปิดตัว พร้อมเตือนว่าแรงกดดันทางการเงินอาจทำให้การเริ่มฤดูหีบอ้อยปี 2569-2570 ล่าช้า และลดความสามารถของโรงงานในการเสนอราคารับซื้ออ้อยที่เหมาะสมให้แก่เกษตรกร
ปากีสถานกำลังเข้าสู่ฤดูหีบอ้อยใหม่ โดยมีปริมาณน้ำตาลส่วนเกินประมาณ 1.3 ล้านตัน ขณะที่ PSMA คาดการณ์ว่าผลผลิตน้ำตาลของประเทศในฤดูการผลิตที่จะถึงนี้จะอยู่ที่ประมาณ 8.5 ล้านตัน
เพื่อแก้ไขปัญหาน้ำตาลส่วนเกิน สมาคมฯ เรียกร้องให้รัฐบาลกลางอนุมัติการส่งออกเพิ่มเติมอีก 800,000 ตัน จากเดิมที่ได้รับอนุญาตแล้ว 200,000 ตัน โดยเห็นว่าการส่งออกน้ำตาลอย่างน้อย 1 ล้านตัน จะช่วยลดปริมาณสต็อกคงเหลือและฟื้นฟูสถานะทางการเงินของอุตสาหกรรมได้
นอกจากนี้ แรงกดดันทางการเงินที่ยังคงดำเนินต่อไปอาจทำให้ปากีสถานต้องหันไปนำเข้าน้ำตาลในที่สุด เพื่อรองรับความต้องการบริโภคภายในประเทศ ซึ่งจะส่งผลให้ประเทศต้องสูญเสียเงินตราต่างประเทศจากการนำเข้า แทนที่จะสร้างรายได้จากการส่งออกน้ำตาลส่วนเกิน
ทั้งนี้ อุตสาหกรรมน้ำตาลกำลังเรียกร้องให้รัฐบาลเข้ามาแก้ไขสถานการณ์ ก่อนเริ่มฤดูหีบอ้อยรอบใหม่ ท่ามกลางปริมาณน้ำตาลคงคลังที่อยู่ในระดับสูง ราคาที่ปรับตัวลดลง และภาระผูกพันทางการเงินที่เพิ่มขึ้น
