นักวิจัย MIT พัฒนาไฮโดรเจนจากน้ำอ้อย จ่อพลิกโฉมอุตสาหกรรมน้ำตาล
เนื่องในโอกาสวันคุ้มครองโลกที่จะถึงในวันที่ 22 เมษายน 2568 มหาวิทยาลัย MIT World Peace (MITWPU) ได้เปิดตัวนวัตกรรมพลังงานยั่งยืนอันล้ำสมัย 2 รายการคือ เทคนิคการผลิตไฮโดรเจนรูปแบบใหม่โดยใช้น้ำอ้อย และระบบปฏิกรณ์ชีวดีเซลแบบไม่ต่อเนื่องที่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาแบบเนื้อผสมจากของเสียทางการเกษตร นวัตกรรมเหล่านี้ถือเป็นก้าวสำคัญสู่เป้าหมายพลังงานสะอาดของอินเดีย ซึ่งสอดคล้องกับพันธกิจไฮโดรเจนรักษ์โลกของรัฐบาล รวมถึงการผลักดันพลังงานทางเลือกแบบหมุนเวียนแทนเชื้อเพลิงฟอสซิล
นักวิจัยของ MITWPU ได้พัฒนากระบวนการรูปแบบใหม่ที่ใช้จุลินทรีย์สร้างไฮโดรเจนโดยตรงจากน้ำอ้อย ซึ่งต่างจากกระบวนการแยกน้ำแบบเดิมที่ใช้พลังงานสูง วิธีนี้สามารถดำเนินการได้ที่อุณหภูมิห้อง และใช้น้ำทะเลหรือน้ำเสียแทนน้ำบริสุทธิ์ ซึ่งช่วยลดต้นทุนการผลิตไฮโดรเจนลงไปอย่างมากจนเหลือเพียงประมาณ 1 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อกิโลกรัมเท่านั้น ข้อดีสำคัญของวิธีนี้คือความยั่งยืน เพราะนอกจากจะสร้างไฮโดรเจนที่เป็นมิตรกับโลกแล้ว ยังช่วยเปลี่ยนก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ให้เป็นกรดอะซิติก ทำให้กระบวนการไม่มีของเสียปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อม
ดร. Bharat Kale ศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์และผู้อำนวยการศูนย์ความเป็นเลิศด้านวัสดุศาสตร์กล่าวว่า “เราได้จดสิทธิบัตรเรียบร้อยแล้ว และยื่นเสนอโครงการไปยังกระทรวงพลังงานทดแทนและพลังงานใหม่ (MNRE) ของอินเดียเพื่อขอทุนสนับสนุน งานวิจัยนี้เป็นประโยชน์ทั้งต่ออุตสาหกรรมน้ำตาลและสิ่งแวดล้อม เรากำลังศึกษาแนวทางเพื่อร่วมมือกับภาคอุตสาหกรรมเพื่อพัฒนาต่อในห้องปฏิบัติการและถ่ายทอดเทคโนโลยีต่อไปในอนาคต” MITWPU ยังได้เสนอให้ MNRE จัดตั้งศูนย์ความเป็นเลิศด้านไฮโดรเจนรักษ์โลก และกำลังดำเนินงานวิจัยขั้นสูงเกี่ยวกับการจัดเก็บไฮโดรเจนโดยใช้โครงข่ายโลหะอินทรีย์ (MOFs) ซึ่งช่วยในการดักจับ CO₂ ด้วย
การผลิตไบโอดีเซลขั้นสูง: เชื้อเพลิงสะอาดจากของเสียทางการเกษตร
ทางมหาวิทยาลัยยังได้พัฒนาระบบปฏิกรณ์ชีวดีเซลแบบไม่ต่อเนื่องที่มีประสิทธิภาพสูงและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม โดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาที่ผลิตจากของเสียทางการเกษตรแบบเนื้อผสมซึ่งแปรรูปของเสียทางการเกษตรให้กลายเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาคุณภาพสูงที่มีโครงสร้างแบบพรุน ช่วยเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสและความร้อนในระดับคงที่ ทำให้ได้ผลผลิตไบโอดีเซลเพิ่มมากขึ้น “ตัวเร่งปฏิกิริยาและการออกแบบกระบวนการของเราได้รับการจดสิทธิบัตรแล้ว” ดร. Kale กล่าวเพิ่มเติม “ระบบนี้ไม่มีของเสียและเป็นเชื้อเพลิงสะอาดต้นทุนต่ำ เราคาดว่าจะเริ่มนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ภายในหกเดือนหลังจากที่ถ่ายทอดเทคโนโลยีออกไป โดยเฉพาะตามรัฐต่าง ๆ ที่มีชีวมวลในปริมาณมากอย่างปัญจาบและหรยาณา ซึ่งจะช่วยลดการเผาตอซังได้”
โครงการไบโอดีเซลนี้มีบุคลากรหลักคือ ศจ. Niraj Topare, ดร. Santosh Patil และ ดร. Bharat Kale ซึ่งเป็นคณะวิจัยเดียวกันกับในโครงการไฮโดรเจนร่วมกับ ดร. Sagar Kanekar, ดร. Anand Kulkarni, ดร. Dev Thapa, ดร. Biswas และ ดร. Ratnadip Joshi
มุ่งสู่อนาคตแห่งยุครักษ์โลก
นวัตกรรมของ MITWPU แสดงให้เห็นถึงพันธกิจของมหาวิทยาลัยในการสนับสนุนการเปลี่ยนผ่านสู่พลังงานสะอาดของอินเดีย โดยขณะนี้กำลังแสวงหาความร่วมมือจากภาคอุตสาหกรรมเพื่อเร่งการพัฒนาและการนำเทคโนโลยีเหล่านี้มาใช้แบบเชิงพาณิชย์ภายในหนึ่งปี
“นวัตกรรมเหล่านี้เป็นทางออกที่แท้จริงและสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นวงกว้างได้เพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกรวมถึงลดการพึ่งพาเชื้อเพลิงฟอสซิลนำเข้า นี่คือวิสัยทัศน์ของ MITWPU ที่มุ่งบูรณาการวิทยาศาสตร์ล้ำสมัยเข้ากับการพัฒนาอย่างยั่งยืน เพื่ออนาคตที่สะอาดขึ้น”
